
အျမစ္ေတြ ရွည္လ်ားလြန္းလိုက္တာ..
ငါဟာ ဘာသစ္ပင္ပါလိမ္႕ကြယ္။
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြကလည္း
သစ္ရြက္ေတြလိုပဲ....
တဖြဲဖြဲေၾကြ ။
(ဒီက...)
ေလျပည္ ၊ေလညွင္းတိုက္မွာကိုေတာင္
ေၾကာက္ေနရတဲ႕ေကာင္ေပါ႕ ။
ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္မွာမွ
အလြမ္းေတြက ေတာေမွာက္ရက္ေလတယ္။
(တစ္ဖက္သတ္ပဲ စိမ္းလန္းခြင္႕ရတဲ႕
ေဟာဒီေတာအုပ္ထဲမွာ
ငါဘာလို႕ ဆက္ရွင္သန္မွာလဲ ?)
လူေတြရဲ႕ မ်က္၀န္းကိုက ညွီေစာ္နံတယ္ ။
ထားလိုက္ပါေတာ႕ေလ ...
မနက္ျဖန္ဆိုရင္ပဲ
မနက္ျဖန္ဟာဒီကေန႕ ျဖစ္ေတာ႕မယ္ ။
နာက်ဥ္ျခင္းဆိုတဲ႕ အျမစ္ေတြနဲ႕
ေျမၾကီးနက္နက္ထဲတြယ္ကုပ္
ေဟာဒီမွာ
မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ငုတ္တုတ္ေျခာက္ခဲ႕ရတဲ႕ သစ္ပင္ဟာ
ငါ ပါ ပဲ ...။
ေသခ်ာသထက္ေသခ်ာခ်င္လို႕
တက္ခဲ႕ရတဲ႕ ေလွခါးထစ္ေတြသာမ်ားလာတယ္
ကမ္းေ၀းသြားတဲ႕ လေရာင္ကေတာ႕
ရြက္လႊင္႕ထြက္သြားလိုက္တာ ...
ျပန္ကိုမလာေတာ႕ဘူး ။
မနက္ျဖန္ဆိုရင္ပဲ
မနက္ျဖန္ဟာ ဒီကေန႕ျဖစ္ေတာ႕မယ္
ငါဟာ ဘာသစ္ပင္ပါလိမ္႕ကြယ္....။
မနက္ျဖန္သစ္ပင္
ေရးသားသူ... ေရႊေရာင္ေကာင္းကင္ 2 ေယာက္ကဒီလိုထင္တယ္
ႏွစ္သစ္မွာ အလွဆင္သူမ်ား

“သူမ…လား ?” မိုးေပၚမွာ ေနတာေပါ႕ ။ဒါေပမယ္႕ သူမ မိုးေပၚမွာ ၾကာၾကာမေနခဲ႕ရဘူး ။ သူမကမၻာေျမေပၚကို ဆင္းသက္ခဲ႕ျပီ ။သူမကမၻာေျမကိုဆင္းသက္တုန္းက ေရစက္တစ္ခုအေနနဲ႕ပဲ ခုန္ဆင္းခဲ႕တာ ။ သူမရဲ႕ျဖတ္သန္းလာရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေအးစက္မႈေတြနဲ႕ အတူ သူမ ဟာျဖဴဆြတ္ဆြတ္ႏွင္းပြင္႕ ပံုသ႑ာန္ကို ေျပာင္းသြားခဲ့တယ္…။ သူမရဲ႕ျဖဴစင္မႈေတြက ကမၻာေျမၾကီးကို အလွဆင္ဖို႕လား ဒါမွမဟုတ္ ကမၻာေျမျပင္ထဲက လူသားအားလံုးကို ေအးခ်မ္းျဖဴစင္ေစခ်င္လို႕လား ဒါမွမဟုတ္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ႏွစ္သစ္တစ္ခုကို ပို႕ေဆာင္ေပးခ်င္တာလား ၊ဒါမွမဟုတ္ ကုန္ဆံုးေတာ႕မယ္႕ ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ခုကို ႏူတ္ဆက္တဲ့ အေနနဲ႕လား ဆိုတာကိုေတာ့ သူမကလြဲျပီးသိႏိုင္မည္႕သူမရွိႏိုင္ ။
သူ႕ေရွ႕မွာ က်လာတဲ႕ ႏွင္းေတြၾကည္႕ျပီး ႏွင္းေတြရဲ႕ ဇစ္ျမစ္ကို လိုက္စဥ္းစားေနတဲ႕ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ။ ျဖဴေဖြးေနတဲ႕ လမ္းေပၚမွာ သူေလွ်ာက္ခဲ႕တဲ႕ ေျခလွမ္းေတြကို ေနာက္ျပန္လွည္႕ၾကည္႕ျဖစ္ခဲ႕တယ္ ။ ျဖဴေဖြးေနတဲ့ လမ္းေပၚမွာ သူေလွ်ာက္ခဲ႕တဲ႕ ေျခရာေတြသူျပန္ျမင္ေတြ႕ခဲ့တယ္ ။ သူရဲ႕ေနာက္မွာ ရွိတဲ႕ေျခရာေတြက သူ႕ကို ျပန္ျပီး ေခ်ာက္လွန္႕ေနတာလား ? ဒါမွမဟုတ္ သူေလွ်ာက္ခဲ႕တဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက အရာထင္ခဲ႕လို႕ သူေက်နပ္ျပီး အားတက္ေနခဲ႕သလား ? သူျပန္စဥ္းစားတယ္ ေနာက္ သူ႕ေျခလွမ္းေတြကို မတုန္႕ဆိုင္းေနေတာ့ပဲ ေရွ႕ဆက္က်န္ေနေသးတဲ႕ သူ႕ဦးတည္ရာ အရပ္ကို အရာထင္ဖို႕အတြက္ ဆက္သြားေနျပီ ။
သူျဖတ္သန္းလာတဲ႕ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေအးစက္စက္ေလစိမ္းေတြကလည္း တစ္ခါတစ္ခါ ဆီးၾကိဳေနေလရဲ႕ ။ ဒီေအးစက္စက္ ေလစိမ္းေတြက ကုန္ဆံုးေတာ႕မယ္႕ ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ခု ရဲ႕ႏူတ္ဆက္ျခင္း ျဖစ္တန္ေကာင္းပါရဲ႕ ။ ေနာက္…. သူလွမ္းေတြ႕လိုက္တဲ႕ အရာတစ္ခု ။ အဲဒါက ႏွစ္သစ္တစ္ခုကိုၾကိဳဆိုတဲ႕ အေနနဲ႕ ထင္းရူးပင္ေတြကို အလွဆင္ထားတာပဲ ။ ကုန္ဆံုးေတာ႕မယ္႕ ႏွစ္ေဟာင္း ၂၀၀၈ ကို လြမ္းသလိုလို ၊ ေရာက္ရွိလာေတာ့မယ့္ ႏွစ္သစ္တစ္ခုရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကို လည္းၾကိဳဆိုမိတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ႕ ႏွစ္သစ္တစ္ခုျဖစ္ဖို႕ လူသားအားလံုးက ၀မ္းသာအားရနဲ႕ ၾကိဳဆိုေနၾကျပီ။ ၂၀၀၈ ၾကီးကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ တာ၀န္ေတြျပီးဆံုးလို႕ ေနာက္ႏွစ္သစ္တစ္ခုကို လႊဲေျပာင္းေပးဖို႕ အဆင္သင္႕ျဖစ္ေနခဲ႕ျပီ…. ။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္ေတြမျပီးဆံုးေသးပဲ ေရာက္ရွိလာမယ္႕ ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ ဆက္လက္ရပ္တည္ေနမယ့္ သူတစ္ေယာက္ ။ သူေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ ဆက္လက္ ရပ္တည္ဖို႕အတြက္ သူ႕မွာ ခြန္အားျဖစ္ေစႏိုင္မယ့္ စကားႏွစ္ခြန္းရွိတယ္။အဲဒါက …..
“ၾကိဳးစားထား… သား ” တဲ့ ၊ေမေမ့ ရဲ႕ အားေပးသံ ။
“ငါနင္႕ရဲ႕ ပါရမီျဖည္႕ဖက္အေနနဲ႕ အျမဲရွိေနတယ္ေနာ္ ” တစ္စံု တစ္ေယာက္ေသာသူရဲ႕ စကားသံ ။
(ဒီပို႕စ္ေလးက ေနၾကာရိုင္းမွာ ေဖာ္ျပျပီးသားေလးပါ ။ ကြ်န္ေတာ္႕ဘေလာ႕မွာ ထပ္တင္လိုက္တယ္ )
ေရးသားသူ... ေရႊေရာင္ေကာင္းကင္ 2 ေယာက္ကဒီလိုထင္တယ္